Afscheid op maat

Maatwerk wordt de norm in het hedendaagse afscheidsbloemwerk. Nabestaanden kiezen steeds nadrukkelijker voor kleuren, vormen en materialen die passen bij de persoon van wie zij afscheid nemen. Een handgeschreven boodschap, een geliefde bloem of een onverwachte presentatie maakt het verschil. Tegelijkertijd ontstaan nieuwe oplossingen rond herbruikbaarheid, afbreekbare materialen en natuur­begraafplaatsen. Deze special laat zien hoe actuele ontwikkelingen en inventief vakmanschap samen­komen in bloemwerk dat niet volgens vaste conventies, maar vanuit een persoonlijk verhaal vorm krijgt.

Herfst in beweging

De herfst van nu draait om meer dan warme kleuren en herkenbare seizoensmaterialen. Nieuwe constructies verleggen de grenzen van het boeket, terwijl 3D-technieken en herbruikbare ondergronden ruimte bieden voor een andere manier van ontwerpen en produceren. Materialen uit de natuur ontmoeten gekweekte bloemen; royale blikvangers krijgen compacte, commercieel toegankelijke varianten. Zo wordt het seizoen een proeftuin voor balans, vorm en techniek. Deze special laat zien hoe experiment en vak­manschap de herfsttraditie richting geven.

Vrijstaande boeketten

‘Een opvallende ontwikkeling binnen de bloemsierkunst is de opkomst van vrijstaande boeketten. Dit fascineert mij, omdat het uitdaagt om duidelijker te definiëren wat een boeket eigenlijk is. Het concept vindt zijn oorsprong in de gebonden werken uit Standing Ovations van Gregor Lersch, waarin botanische materialen op constructies werden gebonden. Inmiddels ontwikkelden ontwerpers als Lersch en Frédéric Dupré deze techniek richting boeket.

Tijdens de International Floristry Teacher Seminar 2025 kwamen internationale bloemschikdocenten in onze school tot deze definitie van een handgebonden boeket: gebonden in de hand, met één dominant bindpunt, waarbij bloemen van water kunnen worden voorzien en de vorm behouden blijft wanneer het vanaf het bindpunt wordt verplaatst.

Deze definitie laat nog de keuze van techniek vrij; korenschoof, parallel of bijvoorbeeld binden op een punt. Waar je ook voor kiest, belangrijk zijn vakmanschap, houdbaarheid, respect voor het materiaal en een sterke esthetische uitstraling. Toch zal er wel discussie blijven: wanneer is iets daadwerkelijk ‘handgebonden’? Hoeveel buisjes mogen erin?

Juist het opzoeken van de grenzen en de bijbehorende vrijheid maakt vrijstaande boeketten interessant en levert verrassende ontwerpen op: bloemisten kunnen experimenteren met balans, proportie en constructie. De techniek krijgt inmiddels ook aandacht binnen verschillende opleidingen van het Boerma Instituut.’

Dromerig

Ook dit boeket heeft een asymmetrisch ontwerp, maar met een zachtere, meer dromerige uitstraling, zowel qua kleur als textuur. Magnolia-takken vormen de basis, op eenzelfde eenvoudige constructie. De zachte texturen van de Magnolia-knoppen komen weer terug in de zachte texturen van de siergrassen, maar ook de Astilbe ‘Vision in Pink’. Naast deze Marginpar-bloemen zijn ook hun Polianthes en Clematis in het boeket verwerkt.

Mysterieus

Dit ontwerp zorgde voor een grote, fysieke uitdaging. Dankzij de juiste draaddikte en een zorgvuldige plaatsing van de ondersteunende constructie, is het ontwerp echter zeer stabiel. Er is slechts één verborgen waterbuis gebruikt, voor het blad van Anthurium clarinervium. Daarnaast is Epidendrum van Gloriosa van Ruiten verwerkt. De skeletachtige takken en de gedroogde Mahonia-tak geven het ontwerp een licht mysterieuze uitstraling.

Sikkels

Dit ontwerp heeft een wat meer symmetrische opzet, vooral in het silhouet, en maakt gebruik van een complexere constructie. Opvallend zijn de sikkelvormige elementen, die zijn gemaakt van gedroogde bamboebladeren, die vervolgens op een frame zijn bevestigd. Een kleine greep uit de bloemen die verwerkt zijn in dit boeket: Allium Nectaroscordum, Tillandsia, Anthurium, Scabiosa, Viburnum. Ook hierin zitten materialen van Marginpar, zoals hun siergrassen en Sanguisorba.