Bij Charline diende de roeping tot bloemist zich al zeer jong aan. Tussen haar tiende en twaalfde ging ze met haar moeder mee naar amateurcursussen bloemschikken en soms ging ze zelfs alleen. Daar vond ze haar passie.
Na de middelbare school kiest Charline voor de praktijk: leren op de werkvloer, in het atelier en niet in de schoolbanken. Ze rondt de opleidingen CAP (Certificat d’Aptitude Professionnelle of basisberoepsopleiding), BP (Brevet Professionnel of hoger beroepsdiploma) in Orléans af en gaat meedoen aan wedstrijden.
De wereld van de wedstrijden ontdekt ze dankzij een geëngageerd leraar: Thierry Boutin, Meilleur Ouvrier de France. Bij hem verwerft ze niet alleen technische kennis, ze ontwikkelt ook een visie: die van een veeleisend beroep, gebaseerd op precisie en overdracht. Tijdens de WorldSkills (Olympiades des métiers) komt Charline in contact met de winnares, die haar introduceert bij Jacques Castagné. Zo komt ze terecht in Parijs, waar ze Jacques helpt bij de voorbereiding op zijn MOF-wedstrijd en op zijn deelname aan de Worldcup Floral Art. Ze leert experimenteren, gaat uitdagingen aan en leert vertrekken vanuit het materiaal zelf. Vrijheid, maar altijd
binnen een kader.
Ze werkt meerdere jaren in de bloemenzaak van Jacques. Vervolgens ontdekt ze andere bloemenzaken in Parijs, waar ze ook ervaring opdoet. Tussendoor blijft ze deelnemen aan wedstrijden, zoals de Interflora Coupe Espoir.
‘Populariteit mag niet verward worden met kwaliteit’
Ondernemen én engagement
Na haar jaren in Parijs keert Charline terug naar Orléans, waar ze in 2011 haar eerste winkel opent, gevolgd door een tweede in 2015. Twee goed draaiende bloemenzaken met een stabiel, autonoom en betrokken team. Dit geeft haar de ruimte om zich te wijden aan een essentieel deel van haar identiteit: professioneel engagement.
Charline investeert enorm veel tijd in de bloemensector, vaak op vrijwillige basis. Zo is ze vicevoorzitter van de Federatie (FFAF), MOF-voorzitter, ambassadrice voor Smithers-Oasis en voor de bloemen uit de Var en betrokken bij grote evenementen, zoals Chaumont-sur-Loire.
‘Ze hebben het voor mij gedaan, dus doe ik het nu voor anderen,’ zegt ze. Zonder vrijwilligerswerk en collectieve organisatie verdwijnen wedstrijden en daarmee ook een deel van de professionele eis van het vak.
Degelijke vakopleiding
Naast het in stand houden van wedstrijden, richt Charline zich op het verbeteren van het opleidingsniveau binnen de sector. Ze betreurt de dalende kwaliteit van het floristenonderwijs, de grote verschillen tussen scholen, de lagere eisen voor leerlingen tijdens stages en het ontbreken van regelgeving om zich als bloemist te mogen vestigen. In Frankrijk kan iedereen bloemist worden zonder echte opleiding, terwijl andere beroepen strikt gereguleerd zijn. Kappers moeten bijvoorbeeld een opleiding volgen, omdat ze met mensen werken. Dat contrast vindt ze op lange termijn gevaarlijk.
In plaats van energie te verspillen aan een onmogelijke strijd – zoals het verbieden van bloemenverkoop in supermarkten – pleit Charline voor echte prioriteiten: degelijke opleiding, technische eisen, een verdieping in ddeigitale mogelijkheden en echte professionalisering. Differentiatie zit volgens haar niet in het verbieden van activiteiten, maar in het leveren van kwaliteit op elk vlak.
Kwaliteit versus populariteit
Een andere, grote zorg: het gevaarlijke spanningsveld tussen populariteit en vakbekwaamheid. Sociale media, spectaculaire demonstraties, een voorkeur voor commerciële profielen ten nadele van technisch sterke floristen, allemaal signalen van een gevaarlijke evolutie. ‘Populariteit mag niet verward worden met kwaliteit.’
Charline vindt dat je als florist niet alleen zichtbaar moet zijn, maar ook vakbekwaam. Het in de spotlight zetten van mediagenieke, maar technisch zwakke figuren geeft volgens haar een slecht signaal aan jongeren.
Vrouwelijkheid en succes
Charline gaat ook de genderkwestie niet uit de weg. In een overwegend vrouwelijk beroep blijven de erkende topposities grotendeels mannelijk. Ze constateert dat zonder bitterheid, maar met een analytische geest. Succes hebben, leidinggeven, geld verdienen, organiseren: volgens haar nog vaak domeinen waarin vrouwen zich moeten bewijzen. Dat geldt niet voor haarzelf: haar bedrijf is gezond, haar medewerkers worden correct betaald en haar bedrijfsmodel is evenwichtig. Ze vindt dan ook dat vrouwelijk succes geen uitzondering of discussiepunt mag zijn.
Een beroep om te verdedigen
Charline ziet de toekomst realistisch en strijdvaardig tegemoet. Politieke onzekerheid, economische verschuivingen, kwetsbaarheid van de sector: de uitdagingen zijn groot. Haar dromen zijn actiepunten geworden: het behouden van wedstrijden op hoog niveau, het verdedigen van goede opleidingsmogelijkheden en het behouden van kwalitatief vakbekwame bloemisten.
Favoriete bloem en seizoen
Charline heeft geen uitgesproken lievelingsbloem of -seizoen.
‘Ik houd van bloemen volgens het seizoen. Laat je mee een prachtige ranonkel zien? Dan zeg ik: wauw! Terwijl ik een week later kan vallen voor een bepaalde roos. Van gladiolen houd ik iets minder. Verder kunnen alle bloemen me over de streep trekken. En seizoenen? Ik houd van pioenen in het pioenenseizoen… We hebben het geluk dat elk seizoen andere bloemen biedt.’
Charlines werk ademt raffinement
Duurzaamheid en lokale bloemen
In de regio van Orléans zijn er weinig lokale bloemen verkrijgbaar, met uitzondering van wat pioenen en dahlia’s. Ook de Var produceert Franse bloemen. Voor Charline blijft kwaliteit echter doorslaggevend: ‘Ik hecht aan kwaliteit en probeer dat ook aan mijn klanten mee te geven. Het is niet zo dat iets wat niet Frans is, slecht is of dat iets wat uit Ecuador komt, gevaarlijk is.’
De signatuur van Charline
‘Ik houd van kleur en mijn werk is vaak vrij vrouwelijk.’
Eigen technieken?
‘Ik heb vaak eerste prijzen gewonnen met boeketten, omdat dat onderwerp mij aan het hart ligt. Ik houd vooral van boeketten met structuur. Daarnaast vind ik het ontwerpen van grote florale decors
geweldig, zoals we die in Chaumont-sur-Loire maken. We sluiten dan de winkels en werken met het hele team samen aan één project. Dat is een beetje onze teambuilding, onze gezamenlijke speeltijd.’
Waar haal je je inspiratie vandaan?
‘Dat weet ik eigenlijk niet. Vaak krijg ik die onverwacht. Ik kan geprikkeld worden door een materiaal, een kleur of een bloem. Ik heb geen vast schema in mijn hoofd. Meestal vertrek ik vanuit één element en daar bouw ik dan een thema omheen.’
Charline Pritscaloff (43) is sinds 2001 actief in het bloemenvak. Na het winnen van meerdere prestigieuze prijzen tussen 2003 en 2008 en het opdoen van werkervaring in Parijs, behaalde ze in 2011 de prestigieuze titel van Meilleur Ouvrier de France. Datzelfde jaar opende ze haar eerste winkel in Orléans, gevolgd door een tweede in 2015.
Charlines creaties combineren verfijning, elegantie en poëzie. Samen met haar team werkt zij voor particulieren en professionals: van kleine attenties tot grote evenementen zoals huwelijken, interieurbeplanting en kerstdecoraties voor winkels. Als bloemenambassadrice geeft ze wereldwijd demonstraties en als vicevoorzitter van de Franse federatie van floristen en voorzitter van de MOF-wedstrijd zet zij zich actief in voor het vak.
• Meilleur Ouvrier de France (MOF) – 2011 Hoogste onderscheiding in het Franse ambacht, toegekend na een traject van technische perfectie, creativiteit en professionele discipline.
• Brons op Coupe de France des Fleuristes – 2008
• Winnares Coupe Espoir Interflora – 2007
• Zilveren medaille WorldSkills (Olympiades des métiers)
• Opleiding Actief in de sector sinds 2001. Basisopleiding in bloemsierkunst, gevolgd door een volledige professionele opleiding.
